Mackenzie    -    Rzeki24.info !


rzeka w Kanadzie i drugi system rzeczny w Ameryce Północnej (po Missisipi-Missouri). Jej długość wynosi 4241 km, a powierzchnia dorzecza 1760 tys. km2. Mackenzie wypływa z Wielkiego Jeziora Niewolniczego. Powyżej jeziora nosi ona nazwę Rzeki Niewolniczej, która powstaje z połączenia rzek Peace i Athabaska. Mackenzie uchodzi deltą do Zatoki Mackenzie, do Morza Beauforta. Obszar ujściowy stanowi miejsce zamieszkiwania ptactwa wodnego, m.in. gęsi śnieżnej, łabędzi. Stanowi też miejsce składania ikry przez bieługi. Główne dopływy: * Liard * Peel * Wielka Rzeka Niedźwiedzia W skład systemu rzeki Mackenzie wchodzą jeziora: Jezioro Athabaska, Wielkie Jezioro Niewolnicze i Wielkie Jezioro Niedźwiedzie. Rzeka jest żeglowna na odcinku 2000 km przez około 5 miesięcy (od maja do września). Zimą można podróżować po zamarzniętym lodzie. Ważniejsze porty rzeczne to Fort Simpson i Fort Providence. Mackenzie przepływa przez prowincję Alberta i Terytoria Północno-Zachodnie. Dział wodny z rzeką Jukon stanowi granicę między tym ostatnim terytorium a Terytorium Jukon. Nazwa rzeki pochodzi od nazwiska podróżnika Alexandra Mackenzie, który podróżował nią próbując dotrzeć do Pacyfiku. Mackenzie, rzeka w zachodniej Kanadzie, w prowincjach Alberta i Terytoria Północno-Zachodnie. Długość 4240 km, powierzchnia dorzecza 1760 tys. km2. Źródła w Górach Skalistych (Mackenzie powstaje z połączenia rzek Peace i Athabaska i przed połączeniem z Wielkim Jeziorem Niewolniczym nosi nazwę Rzeka Niewolnicza). Przepływa przez Wielkie Jezioro Niewolnicze, uchodzi kilkoma ramionami do Morza Beauforta. Główne dopływy: Liard, Peel, Wielka Rzeka Niedźwiedzia. Większe miasta: Fort Simpson, Fort Providence. Żeglowna na odcinku 2000 km. MACKENZIE Alexander, sir (1755?-1820) szkocki podróżnik, traper i handlarz futer; 1789 jako pierwszy przepłynął rzekę Mackenzie (ochrzczoną tak od jego nazwiska) od Jez. Niewolniczego do ujścia; 1792-93 przeszedł G. Skaliste i dotarł do Pacyfiku na terenach obecnej Kolumbii Bryt.; było to pierwsze przejście w poprzek kontynentu amer. na płn. od strefy kolonizacji hiszp.; 1801 wydał opis swoich podróży, 1802 otrzymał szlachectwo.



  
Mieszkając w wyludnionym kraju, gdzie przeżycie zależy od corocznych przemarszów karibu, Indianie Chipewyan (Dene) byli ludźmi twardymi, którzy nauczyli się jak przeżyć w ekstremalnych warunkach. Indianie Chipewyan (Dene) są częścią grupy językowej athapascan, podobnie jak ich sąsiedzi Indianie Beaver, Slave, Yellowknife oraz Dogrib. Nazwa Chipewyan, "spiczaste skóry" została zaczerpnięta z języka Indian Cree i nadana im z powodu stosowanych przez nich "ogonów" wydostających się spod koszuli. Rzeczywiście ta charakterystyczna cecha dała początek fantastycznym opowieściom o półludziach, pół zwierzętach, które zamieszkiwały daleką Północ. Całe to zamieszanie powstało z powodu trudności pierwszych tłumaczy w wyjaśnieniu, że te "ogony" należą do koszul a nie do ludzi. Indianie Chipewyan (Dene) byli także znani u Indian Cree jako Wechepowuck, w języku francuskim nazywano ich Montagnais a po angielsku Indianie Północy. Około roku 1700, gdy doszło już do kontaktu z białym człowiekiem Indianie Chipewyan (Dene) polowali na obszarach pomiędzy Wielkim Jeziorem Niewolniczym (Great Slave) a Zatoką Hudsona. Na północy żyli ich śmiertelni wrogowie Eskimosi, południe zamieszkiwali Indianie Cree, za zachodzie zamieszkiwali Indianie Slave i Dogrib. Mimo, że tereny Indian Chipewyan (Dene) rozciągały się do brzegów Zatoki Hudsona, nie zajmowali się oni żeglugą ale zwykle pozostawali w głębi swego terytorium. Henry Kelsey, handlarz futrami z Hudson Bay Company w 1689r. zapoznał się ze sposobem życia Indian Chipewyan (Dene) i próbował przenieść ich na brzeg zatoki po to aby zajęli się handlem futrami, ale bez powodzenia. Jednakże w 1716r. William Stewart osiągnął sukces jako że udało mu się "przenieść" 10 Indian Chipewyan (Dene) do York Factory, gdzie zajęli się oni handlem futrami. Rok później powstał nad Zatoką Hudson Fort Churchill. Wybudowano go na południowo - wschodnich rubieżach terenów łowieckich Indian Chipewyan (Dene), tak, ze wkrótce odwiedzali oni tę placówkę bardzo regularnie.